yüreğim

  

 (İsmail yoldaşın anısına saygıyla)

Yüreğimin bir yarısını alıp gittin uzaklara
Dönüşü olmayan yollara
Sevdamla, kavgamla baş başa bırakıp
Küstürdün buraları sensizliğinle
Sokak lambaları bile yanmaz oldu
Karanlığa büründü sokaklar sen yoksun diye.

Anlatamadım bir türlü yokluğunu
Bırakıp gittiğini diyemedim dağlara
Söyleyemedim yalnız kaldığımı bu kavganın içinde
Ayağımı kırıp oturamadım sen gittin diye
Bu kavga devam ettiğinden yaşamımızda.

Ama seni özlemedim de değil, özledim
Yalnız kurda kuşa hiç belli etmedim bu özlemi
Kavgaya, mücadeleye sıkıca sarıldığımdan
Dağların kuytuluklarında sığınak aradığımdan kendime
Zaman yaratamadım özlemini yazmaya.

İnan ki hep yanımda hissettim,
adımlarımı atarken
Geçerken dağların patika yollarından
Yine omuz veriyordun sanki mücadelemize
Yada beni kamçılıyordun gidişinle,
hıncımı artırıyordun
Ama yüreğimin yarısı sendeydi,
düşünmesem, özlemesem de.

Yüreğimin yarısını alıp gittin,
iki parça ettin beni
Yüreğimin yarasını mavzer ettim kavgamıza
Hasretini kurşun ettim kapitalizmin bağrına
Kopamadım bu sevdadan,
yüreğimi koydum
Yarasına tuz basarak,
meydanlara koştum.

komünist Ozan Kul Sefili23.11.2001 – Cuma - Saat: 23.18

* Gerçek bir Komünistin ölümünden bir gün sonra.